Սերվերների միջև VLAN կոնֆիգուրացիա¶

Այս հոդվածում

• Linux ընտանիքի սերվերների վրա VLAN-ի կոնֆիգուրացիա
• IP հրաման
• Կոնֆիգուրացիոն ֆայլը փոխելու մեթոդ
• Windows սերվերների վրա VLAN-ի կոնֆիգուրացիա

Սերվերների փոխկապակցման կազմակերպման գործընթացը կախված է հաճախորդի սերվերների գտնվելու վայրից։ Ծառայության միացման արժեքը և տարբերակները ներկայացված են այստեղ։

Ցանցային ադապտերի կարգավորումների համար օգտագործեք մոխրագույն ենթացանցերի (այսինքն՝ այն հասցեները, որոնք չեն օգտագործվում) հասցեների տիրույթը.

• 10.0.0.0/8;
• 172.16.0.0/12;
• 192.168.0.0/16.

Linux ընտանիքի սերվերների վրա VLAN-ի կոնֆիգուրացիա¶

Սերվերին միանալու համար կարող եք օգտագործել SSH արձանագրությունը կամ Invapi վերահսկողության պանելում ներկայացված հեռավար մուտքի մեթոդներից մեկը։ Սերվերին միանալուց հետո անհրաժեշտ է կատարել հետևյալ գործողությունները.

1. Ստուգեք երկրորդ ցանցային ինտերֆեյսի անունը.

   ip link show
   

   Հաջորդ օրինակներում կօգտագործվի eth1 ցանցային ինտերֆեյսի անունը։ Անվանումը կարող է տարբեր լինել։

2. Կոնֆիգուրացրեք երկրորդ ցանցային ինտերֆեյսը

   Ցանցային ինտերֆեյսի կոնֆիգուրացիան կարելի է կատարել երկու եղանակով.

   • ip հրամանի միջոցով;;;
   • Կոնֆիգուրացիոն ֆայլը փոխելու միջոցով։ Այս մեթոդը նախընտրելի է, քանի որ այն թույլ է տալիս պահպանել ցանցային կարգավորումները սարքավորումները անջատելուց հետո։

IP հրաման¶

Կատարվում է առաջին ցանցային ինտերֆեյսով սերվերի վրա.

ip address add 192.168.0.1/24 dev eth1
ip link set eth1 up

Վերը նշված օրինակում երկրորդ ցանցային ինտերֆեյսը eth1 կոնֆիգուրացված է մոխրագույն ենթացանցի 192.168.0.0/24 առաջին IP հասցեով։ Յուրաքանչյուր դեպքում կարելի է օգտագործել տարբեր հասցեներ, բայց դրանք պետք է լինեն միանշանակ նույն ենթացանցի սահմաններում։

Նմանատիպ գործողություն պետք է կատարել երկրորդ առանձնացված սերվերի վրա (եթե երկուսից ավելի կա, ապա յուրաքանչյուրի վրա)։ Կարգավորումը կատարվում է ընտրված ենթացանցի երկրորդ հասցեով։ Մեր օրինակում՝ 192.168.0.2.

ip address add 192.168.0.2/24 dev eth1
ip link set eth1 up

Կոնֆիգուրացիոն ֆայլը փոխելու մեթոդ¶

CentOS-ում ցանցային կոնֆիգուրացիան գտնվում է.

/etc/sysconfig/network-scripts/ifcfg-eth1(”interface_name”)

Առաջին սերվերի վրա կոնֆիգուրացիոն ֆայլը պետք է խմբագրել հետևյալ կերպ.

TYPE=Ethernet
PROXY_METHOD=none
BROWSER_ONLY=no
BOOTPROTO=static
DEFROUTE=yes
IPADDR=192.168.0.1
NETMASK=255.255.255.0
IPV4_FAILURE_FATAL=no
IPV6INIT=yes
IPV6_AUTOCONF=yes
IPV6_DEFROUTE=yes
IPV6_FAILURE_FATAL=no
IPV6_ADDR_GEN_MODE=stable-privacy
NAME=eth1
UUID= "UUID_ID"
DEVICE=eth1
ONBOOT=yes

Երկրորդի վրա.

TYPE=Ethernet
PROXY_METHOD=none
BROWSER_ONLY=no
BOOTPROTO=static
DEFROUTE=yes
IPADDR=192.168.0.2
NETMASK=255.255.255.0
IPV4_FAILURE_FATAL=no
IPV6INIT=yes
IPV6_AUTOCONF=yes
IPV6_DEFROUTE=yes
IPV6_FAILURE_FATAL=no
IPV6_ADDR_GEN_MODE=stable-privacy
NAME=eth1
UUID= "UUID_ID"
DEVICE=eth1
ONBOOT=yes

Նոր կոնֆիգուրացիան օգտագործելու համար անհրաժեշտ է վերագործարկել ցանցային ծառայությունը բոլոր այն սերվերների վրա, որոնք միավորված են մեկ VLAN-ի մեջ.

systemctl restart network

Կապը ստուգելու համար.

ping -c 3 192.168.0.2

Windows սերվերների վրա VLAN-ի կոնֆիգուրացիա¶

Սերվերին միանալու համար կարող եք օգտագործել RDP արձանագրությունը կամ Invapi վերահսկողության պանելում ներկայացված հեռավար մուտքի մեթոդներից մեկը։ Սերվերին միանալուց հետո անհրաժեշտ է կատարել հետևյալ գործողությունները.

1. Ցանցային ինտերֆեյսի կոնֆիգուրացիա։

   Երկրորդ ցանցային ինտերֆեյսի անվան դիտում.

   netsh interface ip show config | findstr "interface"
   

   Երկրորդ ցանցային ինտերֆեյսի կարգավորում առաջին սերվերի վրա.

   netsh interface ipv4 add address "Ethernet 2" 192.168.0.1 255.255.255.0
   

   Կարգավորումների կիրառման ստուգում

   netsh interface ip show addresses "Ethernet 2"
   

   Զգուշացում

   Այս գործողությունները պետք է կատարել VLAN-ին միացված յուրաքանչյուր սերվերի վրա։ IP հասցեները փոխվում են՝ համաձայն սերվերի հերթական համարի միացման ժամանակ։

2. Փոխկապակցման ստուգում.

   ping -c 3 192.168.0.2